• 23 اسف 96
    • 0

    مکانیسم های بیوشیمیایی مرتبط با ناباروری و اختلالات روانپزشکی

    همانطور که در یادداشت قبلی اشاره شد مکانیسم های بیوشیمیایی متعددی ارتباط بین نازایی و اختلالات روانپزشکی را مطرح می کنند که از جمله مهمترین انها تغییر و اختلال در محور هیپو تالاموس – هیپوفیز – ادرنال یا همان Axis-HPA میباشد از دیگر موارد تغییر در سیستم عصبی اتونوم و سیستم ایمنی می باشد. استرس های مداوم سبب افزایش ترشح فاکتور آزاد کننده کورتیکوتروپین ها (CRF) می شود، افزایش ترشح CRF به طور مستقیم تولید پالس های هورمون آزاد کننده گورنادوتروپین (GnRH ) را مهار می کند و کاهش پالس های GnRH سبب کاهش سطح پلاسمایی LH وFSH می شود. در زنان نرمال انفوزیون CRf سبب کاهش سطح پلاسمایی LH و FSH می شود البته این کاهش توسط انفوزیون نالوکسان که یک آنتاگونیست گیرنده های اپیوپیدی می باشد متوقف می شود که نقش سیستم اپیوپیدی را هم در این مورد نشان می دهد.
    همچنین استرس مداوم با افزایش میزان CRF سبب آزاد شدن بیشتر هورمون ACTH می شود که خود باعث افزایش ترشح کوتیرزول از غده آدرنال می شود. مطالعات اخیر نشان داده اند که افزایش طولانی مدت سطح کورتیزول پلاسما ترشح GnRH را مختل می کند و سبب کاهش ترشح LH و FSH از هیپوفیز قدامی می شود نتیجه کاهش مداوم در سطح LH و FSH پلاسما سبب اختلال در عملکرد گناد ها و متعاقب آن ناباروری می گردد.
    در شرایط استرس مزمن برای انطباق بدن با آن استرس سطح خونی و وضعیت متابولیزه شدن بسیاری از هورمون ها از جمله هورمونهای استرس ACTH-CRF) – آدرنالین – کورتیزول – نورآدرنالین – وازوپرسین- دوپامینی ) به گونه ای تغییر پیدا می کند تا در ازای از دست دادن برخی عملکردهای بدن مانند تولید مثل سایر عملکردهای حیاتی باقی بماند.
    در چند تحقیق نشان داده شده است که متعاقب استرس فیزیکی و نیز جراحی، غلظت تستوسترون و استرادیول E2 سرکوب می شود و غلظت LH نیز به صورت جبرانی بالا می رود.
    بسیاری از زوج های نابارور در خلال ارزیابی و درمان ناباروری، استرس قابل توجهی را تحمل می کنند که خود سبب اختلال مجدد در دستگاه تولید مثل می شود .
    ترشح اپیوییدهای اندوژن و ملاتونین با استرس تغییر می کند و با تخمک گذاری تداخل می کند.
    مطالعات نشان میدهد که استرس تاثیر منفی بر باروری مردان دارد یک تاثیر واضح استرس های روحی بر روی ناباروری مردان وقوع Impotence است. در حدود 10 درصد مردان نابارور وقتی که به مدت نسبتاً طولانی درمانشان متوقف می شود بهبودی در شاخص های آنالیز مایع منی S/A نشان می دهند.
    این موضوع که درصد اندکی از زوج هایی که کودکی را به فرزند خواندگی قبول می کنند باردار می شوند می تواند با رفع استرس و به تبع آن تغییر وضعیت عصبی – هورمونی و رفع اختلال در محور HPA توجیه شود.
    همچنین استرس بر روی مورفولوژی اسپرم ها، تحرک اسپرم و تراکم آنها تاثیر نامطلوب دارد استرس های شغلی و سایر استرس ها حجم مایع منی و غلظت اسپرم در آن را کاهش می دهد.
    oligospermia, Retrograde ejaculation Impotence از تاثیرات استرس بر روی دستگاه تولید مثلی مرد هستند. از بین مشاغل، کارگران صنایع و کارگران ساختمانی به میزان بیشتری با ناباروری همراه هستند این کارگران بیشتر سایر شغلها شیفت دارند، فشار فیزیکی بیشتری را متحمل می شوند، در معرض صدای بالاتری هستند و تمایل بیشتری برای کشیدن سیگار دارند. در زنان اضطراب – افسردگی و ورزشهای شدید و طولانی سبب افزایش ترشح CRF می شود که خود سبب مهار پالس GnRH و کاهش سطح LH,FSH و استروژن و پروژسترون می گردد و می تواند سبب ایجاد آمنوره گردد.

    ثبت نظر ‪&‬larr‪;‬

Photostream