• 16 دی 95
    • 0

    COQ10 و نقش آن در باروری

    در زندگی روزانه، هر سلول از بدن ما به طور متوسط 10 هزار بار مورد تهاجم رادیکالهای آزاد قرار می گیرد . رادیکالهای آزاد مولکولهای ناپایداری هستند که یا به طور فعال در بدن ما طی فرآیندهای مختلف مثلاً فرآیند تولید ATP ، تولید می شوند و یا از محیط زندگی، وارد بدن ما می شوند( به عنوان مثال از مواد شیمیایی یا از آلاینده های محیطی ). رادیکالهای آزاد ، باعث پیری زودرس می شوند.
    یکی از راههای مقابله با رادیکالهای آزاد، آنتی اکسیدانها می باشند و یکی از آنتی اکسیدانهای پرقدرت ، که به طور طبیعی در غشاء اکثر سلولهای بدن انسان ساخته می شود، کو آنزیمی به نام COQ10 است. این کو آنزیم ، برای سنتز ATP میتوکندریایی و لذا تولید انرژی برای سلولها مورد استفاده قرار می گیرد و باعث کاهش آسیب به DNA سلولی به وسیله رادیکالهای آزاد، می شود. در رژیم غذایی ما ، مقادیر کمی از این کوآنزیم موجود می باشد.
    مواد غذایی که حاوی COQ10 می باشند، عبارتند از: گوشتها، سبزیجات با برگهای تیره مثل اسفناج، کلم پیچ، بروکلی ، مغزجات و غذاهای دریایی.
    با افزایش سن ( معمولاً حول و حوش 40 سالگی )، توانایی بدن در تولید کوآنزیم Q10 کاهش می یابد و لذا مصرف مکملهای آن توصیه می شود.
    در زنان بالاتر از 35 سال، کیفیت و سلامت تخمک به شدت رو به افول می رود. تحقیقات نشان داده که مصرف روزانه 600 میلی گرم کوآنزیم Q10 ، از DNA تخمک در مقابل آسیب رادیکالهای آزاد، مراقبت کرده و لذا باعث ارتقاء کیفیت تخمک و افزایش میزان باروری می شود. در اسپرم نیز این کوآنزیم علاوه بر عملکردهای فوق ، باعث افزایش انرژی سلولی و لذا باعث افزایش تحرک اسپرمها می شود.
    در علم زنان و مامایی، مصرف COQ10، در شرایطی نظیر آندومتریوز، تخمدان پلی کیستیک، نارسایی زودرس تخمدانها،
    بی نظمی های قاعدگی، ناباروری با علت توجیه نشده، سقط های مکرر و عدم باروری در انتقال جنینهای مکرر( RIF ) توصیه می شود.

    ثبت نظر ‪&‬larr‪;‬

Photostream